Meble tapicerowane welurem – wszystko, co warto na jego temat wiedzieć cz.I
Welur, vel vet, aksamit, plusz – chociaż posiada kilka różnych nazw, to nie sposób pomylić tej tkaniny z żadną inną. Charakterystyczny miękki meszek i delikatnie opalizujące, mieniące się w świetle wykończenie sprawia, że od lat uważany jest za jeden z najbardziej szlachetnych i stylowych materiałów. Nic więc dziwnego, że od dawna wykorzystuje się go jako materiał obiciowy mebli wypoczynkowych, łóżek tapicerowanych i dodatków – jak żaden inny bowiem dodaje wnętrzu niepowtarzalnego uroku. Warto jednak wiedzieć, że chociaż wszystkie wymienione wyżej nazwy używane są wymiennie i traktowane tożsamo, to w rzeczywistości występują pomiędzy nimi pewne różnice, dotyczące przede wszystkim sposobu wytwarzania. Nie bez powodu na czele tej listy umieściliśmy welur, on bowiem dzięki dodatkowej osnowie jest najtrwalszy i najczęściej wykorzystywany jako obicie mebli.
Wszystkie zalety weluru
Sekretem popularności welurowych mebli i dodatków bez wątpienia jest fakt, że to niezwykle przyjemny w dotyku materiał. Miękki, mięsisty i delikatny – nic więc dziwnego, że coraz częściej wykorzystuje się go nie tylko do obijania narożników, foteli czy łóżek tapicerowanych, ale także elementów dekoracyjnych jak pledy czy poduszki. Bez wątpienia istotny jest także jego wygląd, dzięki któremu meble i wnętrze nabierają szlachetnego charakteru. Warto wspomnieć, że niegdyś welur stanowił synonim luksusu i wysokiego statusu społecznego, a na meble nim tapicerowane mogli pozwolić sobie wyłącznie najbogatsi. I choć dziś meble obite welurem są znacznie bardziej dostępne, to jedno nie uległo zmianie – wciąż kojarzą się z przepychem i elegancją.
I chociaż wyjątkowy wygląd to z pewnością główna powód jego popularności, to warto wiedzieć, że to jedna z najbardziej trwałych i wytrzymałych tkanin. Dzięki specjalnemu procesowi wytwarzania oraz wspomnianej już dodatkowej osnowie welur odporny jest na przecieranie i plamy – z łatwością usuniesz z niego wszelkie zabrudzenia. Świetnie poradzi sobie z sierścią zwierząt i drobnymi kłaczkami, które nie wbijają się w mięsiste runo weluru.